Oddział Rejonowy PCK w Jastrzębiu-Zdroju

Rok 1976 

 

Założycielem i twórcą ruchu Czerwonego Krzyża jest Henryk Dunant (1828-1910), kupiec szwajcarski z Genewy, pierwszy laureat pokojowej nagrody Nobla w 1901 roku. W 1859 r. przejeżdża koło włoskiego miasteczka Solferino, gdzie 24 czerwca odbywała się najkrwawsza bitwa w ówczesnej Europie między wojskami piemoncko-francuskimi a austriackimi. Liczba ofiar przekroczyła 40 tys. Obok zabitych, których nikt nie zbierał z pola walki, w męczarniach umierały tysiące żołnierzy. Niewielkie i źle zorganizowane służby medyczne były bezradne wobec ogromu nieszczęścia. Henry Dunant bez jakiegokolwiek przygotowania medycznego starał się pomóc rannym i umierającym. Przerażające doświadczenie nie dawało mu spokoju. Po dwóch latach napisał i wydał książkę pt. „Wspomnienie Solferino” (1861). Zaproponował w niej powstanie we wszystkich krajach stowarzyszeń pomocy, których przeszkoleni wolontariusze mogliby nieść ratunek rannym na polu walki. Aby byli bezpieczni, powinni wyróżniać się znakiem powszechnie uznanym przez strony konfliktu. Tak narodziła się idea Czerwonego Krzyża.


W Polsce organizacja powstała po odzyskaniu niepodległości już w 1919 r. jako Polskie Towarzystwo Czerwonego Krzyża. Pierwszym prezesem został Paweł Sapiecha. W 1927 r. Polskie Towarzystwo Czerwonego Krzyża zmieniło nazwę na Polski Czerwony Krzyż, który działa nieprzerwanie już prawie 100 lat. PCK to największa i najstarsza organizacja humanitarna w Polsce, która kieruje 7 zasadami: humanitaryzm, bezstronność, neutralność, niezależność, dobrowolność, jedność, powszechność.


Wprowadzenie w roku 1975 nowej dwustopniowej struktury terenowej administracji państwowej zrodziło potrzebę utworzenia na terenie Jastrzębia-Zdroju samodzielnej Placówki Terenowej Polskiego Czerwonego Krzyża, którą stanowił Zarząd Miejski PCK w Jastrzębiu-Zdroju. Zarząd ten przejął obszar południowej części byłego powiatu wodzisławskiego, obejmując zasięgiem swego działania miasto Jastrzębie-Zdrój oraz gminy: Pawłowice i Zebrzydowice. Utworzenie odrębnej Placówki Terenowej PCK w Jastrzębiu-Zdroju miało na celu ułatwienie kontaktów członków Zarządu Miejskiego z odległymi kołami PCK. Pierwszym Prezesem Zarządu Miejskiego PCK został lek. med. Janusz Pankiewicz. Zarząd Miejski PCK w Jastrzębiu-Zdroju rozpoczął swoją samodzielną działalność w kwietniu 1976 r. Skupiał wówczas aż 56 kół PCK, w tym 14 kół terenowych, 10 kół zakładowych oraz 32 koła szkolne, przejętych od Zarządu Miejskiego PCK Wodzisławiu Śląskim.



Józef Antoni Witczak (ur. 29 lipca 1900 w Jastrzębiu, zm. 6 września 1987 w Katowicach) – polski adwokat, działacz plebiscytowypowstaniec śląski. Syn Mikołaja Witczaka, brat Mikołaja jr. Uczęszczał do gimnazjum w Rybniku oraz Wrocławiu. Studiował na uniwersytecie w Monachium. W 1927 ukończył studia prawnicze w Poznaniu. W latach 1916–1917 był żołnierzem wojska pruskiego. W 1919 znalazł się w naczelnych władzach POW Górnego Śląska. W okresie międzywojennym był współwłaścicielem uzdrowiska w Jastrzębiu-Zdroju. Był działaczem Związku Powstańców Śląskich. W latach 1926–1931 pracował w sądownictwie. Od 1 sierpnia 1931 prowadził biuro adwokackie w Katowicach. Był dwukrotnie posłem do Sejmu Śląskiego II i III kadencji z ramienia NChZP. W związku z wybuchem II wojny światowej, z obawy przed niemieckimi prześladowaniami, razem z bratem zdecydował się opuścić Polskę. W czasie drugiej wojny światowej trafił do 1 Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka i brał udział w ofensywie na froncie zachodnim jako kapitan audytor. W 1946 wrócił do kraju.

 

Otrzymał odznaczenia:

 

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Józef_Witczak  dostęp 2016-08-17