07.09.2015

 

A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

 


 

A

 


Abiit ad plures. [z łac. (Tamen= Jednakże) Przyłączył się do większości. - tj. umarł] etym. z Petroniusza Arbitera, Uczta Trymalchiona, 42, 5) [Zob. „Słownik Wyrazów Obcych, cz. 2 - Sentencje, Powiedzenia, Zwroty” Wydawnictwa Europa, pod redakcją naukową prof. Ireny Kamińskiej-Szmaj, autorzy: Mirosław Jarosz i zespół. ISBN 83-87977-08-X. Rok wydania 2001] [XLII] Excepit Seleucus fabulae partem et: "Ego, inquit, non cotidie lavor; baliscus enim fullo est: aqua dentes habet, et cor nostrum cotidie liquescit. Sed cum mulsi pultarium obduxi, frigori laecasin dico. Nec sane lavare potui; fui enim hodie in funus. Homo bellus, tam bonus Chrysanthus animam ebulliit. Modo, modo me appellavit. Videor mihi cum illo loqui. Heu, eheu! Vtres inflati ambulamus. Minoris quam muscae sumus. <Illae> tamen aliquam virtutem habent; nos non pluris sumus quam bullae. Et quid si non abstinax fuisset! Quinque dies aquam in os suum non coniecit, non micam panis. Tamen abiit ad plures. Medici illum perdiderunt, immo magis malus fatus; medicus enim nihil aliud est quam animi consolatio. Tamen bene elatus est, vitali lecto, stragulis bonis. Planctus est optime — manu misit aliquot — etiam si maligne illum ploravit uxor. Quid si non illam optime accepisset? Sed mulier quae mulier milvinum genus. Neminem nihil boni facere oportet; aeque est enim ac si in puteum conicias. Sed antiquus amor cancer est."

Tu wtrącił się Seleukus: — Nie kąpię się codziennie; kąpiółka jest jak folusznik i woda ma zęby i co dzień rozpuszcza nam serce. Lecz gdy łyknę garnczuszek miodowego wina 26[Pliniusz mówi, że wina tego, zwanego mulsum, używano przy końcu uczty, dla przyspieszenia trawienia.], gwiżdżę na zimno. „Zresztą i nie mogłem się kąpać; byłem dziś na pogrzebie. Zacny człek, dobry Chryzantus, wyzipnął ducha. Jeszcze niedawno wołał na mnie; zdaje mi się, jakbym jeszcze z nim gadał. Ach, ach, chodzimy jak powietrzem nadęte miechy. Jesteśmy mniej warci niż muchy. Muchy mają przecie trochę siły, my jesteśmy tylko jak bańki wodne. A cóż dopiero, gdyby nie był przeszedł kuracji głodowej. Przez pięć dni nie miał kropli wody w ustach ani kromki chleba, a jednak gryzie ziemie. Lekarze wyprawili go na tamten świat, albo tak mu było pisane. Bo lekarz to tylko uspokojenie dla ducha. Jednak miał przyzwoity pogrzeb, paradne mary, dobre kobierce. I lament miał wyborny — wyzwolił sporą garstkę — choć żona jego nie bardzo go opłakiwała. A cóżby dopiero było, gdyby nie był się z nią tak dobrze obchodził? Lecz baby jak baby, fałszywe koty. Nie warto nikomu robić nic dobrego; to to samo, jakbyś wrzucił do studni. Lecz stara miłość jak rak 27[Trzyma w kleszczach.].


Acta est fabula. [z łac. Sztuka skończona.] (Oktawian August)


A gdyby tak się wedrzeć na umysłów górę, / Gdyby stanąć na ludzkich myśli piramidzie, / I przebić czołem przesądów chmurę, / I być najwyższą myślą wcieloną... (Juliusz Słowacki, Kordian)


A jakoż uczyć mają / Nie umiejąc sami? (Jan Kochanowski, Zgoda)


A jeśli komu droga otwarta do nieba, / Tym co służą ojczyźnie. (Jan Kochanowski)


A kto się Boga boi, ten się nic nie boi. (Adam Mickiewicz)


A najdzielniej biją króle, / A najgęściej giną chłopy. (Maria Konopnicka)


A niechaj narodowie wżdy postronni znają / Iż Polacy nie gęsi, iż swój język mają! (Mikołaj Rej)


Ars amandi [z łac. Sztuka kochania] (Owidiusz)


A słońce Prawdy wschodu nie zna i zachodu. (Adam Mickiewicz)


A ten zwycięzcą, kto drugim da / Najwięcej światła od siebie! (Adam Asnyk, Dzisiejszym idealistom)


A wiesz ty, co będzie z Polską / za lat dwieście? (Adam Mickiewicz, Dziady, cz. III)


Aby człowiek czuł siebie, konieczne jest, by się w jakikolwiek sposób ustosunkował do ludzi. (Maksym Gorki)


Aby nas ćwiczyć w męstwie, daje nam los nieprzyjaciela, /Aby ćwiczyć w cierpliwości, daje przyjaciela. (Johann Wolfgang Goethe)


Aby Polska rosła w siłę, a ludzie żyli dostatniej. (Edward Gierek)


Aby znaleźć miłość, nie pukaj do każdych drzwi. (?)


Absurdem jest dzielić ludzi na dobrych i złych. Ludzie są tylko czarujący i nudni. (Oskar Wilde)


Aforyzm jest ostatnim ogniwem długiego łańcucha myśli. (?)


Aforyzmy są dowcipami filozofii. (?)


Ale nie depczcie przeszłości ołtarzy, / Choć macie nowe, doskonalsze wznieść. (Adam Asnyk)


Amerykanie są narodem, który zbudzić można jedynie trzykrotnym kopaniem w drzwi; ale potem już nie mogą zasnąć. (Aldous Huxley)


Anglia oczekuje, że każdy wypełni swój obowiązek. (Horatio Nelson)


Anglicy przegrywają wszystkie wojny, oprócz ostatniej. (Eleutherios Venizelos)


Anglicy wychodzą nie żegnając się, a Polacy żegnają się nie wychodząc. (?)


Ani kamienne wieże, ani mury / Z kowanej miedzi, ni podziemia stęchłe, / Ani ciężary łańcuchów / Nie podołają nigdy sile ducha. (William Shakespeare/ Szekspir)


Apetyt przychodzi w miarę jedzenia. (Francois Rabelais)


Apostołowie byli ubodzy i prości, a Kościół wtedy był wielki. (Zofia Kossak, Dziedzictwo)


Ars amandi. [z łac. Sztuka kochania.] (Owidiusz)


Autentyczne słuchanie muzyki zakłada ciszę jako stan normalny. Gdzie całymi dniami gra muzyka (obojętnie jakiego rodzaju), nie może być mowy o prawdziwym słuchaniu. (Arthur Brühlmeier, Edukacja humanistyczna, Wyd. "Impuls", Kraków 1993)


Autor w swoim dziele powinien być jak Bóg we wszechświecie, wszędzie obecny i nigdzie niewidzialny. (Gustave Flaubert)


A większą mi rozkoszą podróż niż przybycie! (Leopold Staff)


 

  Na początek     

 HOMEPAGE